Epilepsie ondersteuning voor oudere volwassenen

25 | 11 | 22

Epilepsie ondersteuning voor oudere volwassenen

Terwijl één op de 220 kinderen jaarlijks de diagnose krijgt, is een meer verrassende statistiek dat één op de vier oudere volwassenen in het Verenigd Koninkrijk, 65 jaar en ouder, elk jaar opnieuw de diagnose epilepsie krijgt. Wereldwijd zijn deze aantallen alarmerend hoog voor mensen in de leeftijd van 65-69 jaar met de meest recente schatting van jaarlijkse [...]

Terwijl één op de 220 kinderen jaarlijks de diagnose krijgt, is een meer verrassende statistiek dat één op de vier oudere volwassenen in het Verenigd Koninkrijk, 65 jaar en ouder, elk jaar opnieuw de diagnose epilepsie krijgt. Wereldwijd zijn deze aantallen alarmerend hoog voor mensen in de leeftijd van 65-69 jaar. De meest recente schatting van het aantal jaarlijkse gevallen van epilepsie en epileptische aanvallen is 85 per 100.000 personen.

Wat zijn de oorzaken van epilepsie bij ouderen?

Nieuw ontstane epilepsie bij oudere patiënten is voornamelijk het gevolg van opgestapeld hersenletsel en andere secundaire factoren zoals een beroerte, de ziekte van Parkinson, de ziekte van Alzheimer, tumoren en traumatisch hersenletsel. De oorzaak wordt echter niet altijd vastgesteld.

Hoe weet je of het epilepsie is bij oudere volwassenen?

Het is niet altijd gemakkelijk om vast te stellen of iemand in uw omgeving epilepsie heeft, omdat veel van de symptomen onopgemerkt kunnen blijven. Een val, duizeligheid of kortetermijngeheugenverlies kunnen bijvoorbeeld actuele symptomen zijn van een andere medische aandoening die ze hebben, of in sommige gevallen worden ze gezien als 'tekenen van ouderdom'.

Om vast te stellen of een oudere nieuw ontstane epilepsie heeft, kunnen de volgende symptomen in de gaten worden gehouden:

  • Verwardheid of geheugenverlies dat onregelmatig is.
  • Schudden of schokken van ledematen
  • Vallen
  • Dwalend
  • In de ruimte staren
  • Niet kunnen communiceren (vragen beantwoorden of goed met je communiceren)

Als je merkt dat deze symptomen vaak voorkomen en in een gelijkaardig patroon, kan dit een teken zijn van aanvalsactiviteit. In dit stadium moet je met je arts praten voor ondersteuning. Zorg ervoor dat je alle aanvallen en symptomen documenteert wanneer ze plaatsvinden, inclusief de duur van de aanvallen.

Oudere volwassenen met epilepsie ondersteunen

Medicatie beheren: Wist u dat 8 op de 10 volwassenen van 65 jaar of ouder meer dan één chronische aandoening hebben? Het gevolg van het ontwikkelen van epilepsie op latere leeftijd kan een impact hebben op hun persoonlijke leven, vooral als het gaat om het balanceren van medicatie. Het kan maanden tot een jaar duren om de juiste balans te vinden en veel medicijnen veroorzaken milde bijwerkingen. Om een pas gediagnosticeerde oudere volwassene te ondersteunen, kun je de bijwerkingen in de gaten houden terwijl je nauw contact houdt met de arts om ervoor te zorgen dat de balans van de medicijnen zo soepel mogelijk verloopt.

Verhoogd risico op vallen: Veel epilepsiemedicijnen hebben bijwerkingen zoals botverlies of duizeligheid. Deze bijwerkingen kunnen resulteren in verwondingen door vallen of botsen tegen voorwerpen. Om voor veiligheid in huis te zorgen, kunt u alle looppaden vrijmaken, al het eten, bestek en andere dagelijkse huishoudelijke artikelen binnen handbereik plaatsen, inclusief bedlampjes en ook grijplussen die in badkamers kunnen worden aangebracht om de persoon in en uit bad/douche te helpen.

Verlies van onafhankelijkheid: Epilepsie kan de rijvaardigheid van mensen beperken of hun onafhankelijkheid in huis verminderen als ze alleen wonen. Na een leven lang onafhankelijk te zijn geweest, kan het voor oudere volwassenen extra moeilijk zijn om niet meer te kunnen autorijden of voor zichzelf te kunnen zorgen. In deze situatie kan ondersteuning moeilijk zijn omdat ze je hulp misschien niet willen en het gevoel hebben dat ze die niet nodig hebben. Het bespreken van hun nieuwe diagnose, hun symptomen en risico's, en hoe je hen wilt ondersteunen, kan hen de onafhankelijkheid bieden om te kiezen hoe jullie samen met de nieuwe aandoening omgaan.

Ondersteuning krijgen

Alleen met de aandoening omgaan kan zorgwekkend zijn. Neem contact op met je huisarts en zoek online naar steungroepen om je te helpen bij het vinden van methodes om samen te werken met je geliefde of zorgverlener.

Ga naar de website van het CDC voor meer informatie over hoe je een dierbare of iemand met wie je zorgt en die aan een nieuwe aandoening lijdt, kunt ondersteunen.

 

Geschreven door Leanne Coop